“Στα μανταλάκια”

Δεν είναι να βλέπεις ειδήσεις στις ημέρες μας. Ούτε τίτλους ειδήσεων που λέει ο λόγος. Πιάνεται η ψυχή σου και όλη την ημέρα σκέφτεσαι και συζητάς για το κατάντημα της κοινωνίας, για τραγικά γεγονότα, αποτρόπαια και που έχεις την εντύπωση ότι συμβαίνουν μόνο τώρα, τα τελευταία χρόνια. Νιώθεις ότι ζεις σε μια κοινωνία που έχει καταντήσει Σόδομα και Γόμορρα και Βαβυλώνα συγχρόνως.

Είναι και το διαδύκτιο που δίνει πληθώρα απόψεων, συζητήσεων, ειδήσεων, γεγονότων αλλά κυρίως πληροφοριών που πολλές φορές, τις περισσότερες, είναι τόσο λεπτομερείς που σου δημιουργούν εικόνες, για το κάθε γεγονός που παρουσιάζουν, τελείως ανωφελείς και πολλές φορές επικίνδυνες για την ψυχική, πνευματική αλλά και σωματική υγεία.

Δεν λέω κάτι καινούργιο, το γνωρίζω. Όμως πρόσφατα είχα μια συζήτηση με μια ηλικιωμένη γειτόνισσά μου. Καθώς θυμόταν τα παλιά τις έκανα ερωτήσεις για συγγενείς και συγχωριανούς, για γεγονότα και πολλά άλλα από τότε, εξήντα, εβδομήντα χρόνια πριν. Ανακάλυψα, με μεγάλη μου έκπληξη, ότι τότε, εκείνα τα χρόνια, πάλι τα ίδια γινόταν όπως και τώρα. Τότε τα συζητούσαν κρυφά, δεν έβγαιναν παραέξω, ήταν και ντροπή να ακουστούν, γινόταν όμως.

Όχι ότι αυτό με παρηγόρησε. Αλλά με έκανε να προσπαθήσω ν’ αλλάξω την στάση μου απέναντι σε όλη αυτή την προσπάθεια που γίνεται από τον αρχέκακο εχθρό μας, να χάσω την ελπίδα μου, την πίστη μου, την εμπιστοσύνη στον Θεό αλλά και την απλότητα στις σχέσεις με τους άλλους.

Η αμαρτία, τα πάθη, οι ενέργειες τους υπάρχουν και θα υπάρχουν. Όσο θελήσει ο Θεός. Μέχρι τότε όμως η δική μου στάση, ο δικός μου αγώνας απέναντι τους έχει περισσότερη σημασία. Ας κοιτάξω πρώτα μέσα μου, με την βοήθεια του Πνευματικού μου πάντα, κι ας δω πόσο βαθειά είναι η δική μου πτώση. Ας αναμετρηθώ με τον δικό μου Γολιάθ, με τα δικά μου πάθη, που μπορεί να μην έχουν γίνει θέμα στις ειδήσεις αλλά είναι εξίσου ικανά να με οδηγήσουν στην κόλαση.

Και εχω την εντύπωση ότι αυτό είναι το πιο τρομακτικό και ύπουλο στις μέρες μας. Να βλέπω των άλλων τα πάθη και το αποτέλεσμα των αμαρτωλών πράξεών τους, λόγω της πληθώρας ειδήσεων που αναφέρα στην αρχή, και να μην βλέπω τα δικά μου αμαρτήματα. Στην χειρότερη περίπτωση αρχίζω να τα δικαιολογώ, να τα υποβαθμίζω. Έτσι αρχίζει μια χιονοστιβάδα που με παρασήρει όλο και πιο βαθειά στην αμαρτία. Και ίσως ποτέ να μην κρεμαστούν στα μανταλάκια οι δικές μου αμαρτίες αλλά δεν παύουν να υπάρχουν και να μαυρίζουν το βιβλίο της ψυχής μου.

Καθώς βαδίζουμε στο τέλος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, πλησιάζοντας όλο και περισσότερο στην Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών του Κυρίου, ας ερευνήσω την ψυχική μου κατάσταση. Ας δω με ειλικρίνεια την πνευματική μου ζωή και ας σταματήσω να μαθαίνω, από όποια πηγή κι αν μου προτείνεται, για την ζωή των άλλων στις λεπτομέρειές της. Τουλάχιστον ας προσπαθήσω. Και αν δεν το έκανα ακόμη, ας οδηγήσω τα βήματά μου στο Άγιο Εξομολογητήριο, στον Πνευματικό μου, να κερδίσω τον Γολιάθ των αμαρτιών μου σαν άλλος Δαυίδ, με την μετάνοιά μου. Με την ελπίδα στο έλεος του Θεού, να ζήσω την Ανάσταση του Κυρίου που θα σημαίνει και την δική μου Ανάσταση.

Καλή Ανάσταση!

Περιοδικό ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ, Τεύχος Απριλίου 2023